بوی بهار می شنوم از صدای تو نازکتر از گل است گل ِ گونه های تو ای در طنین نبض تو آهنگ قلب من ای بوی هر چه گل نفس آشنای تو ای صورت تو آیه و آیینه خدا حقا که هیچ نقص ندارد خدای تو صد کهکشان ستاره و هفت آسمان

این شعرها که بوی سکوت می دهند از غیبت لب های توست کلمات مثل زنجره های خشکیده ی تابستانی از معنا خالی شدند و در انتظار مورچه هایند توشه بار زمستانی شان را در حفره ی تاریک خالی کنند- اندوهی که سرازیر می شود در سینه ی خاموش من. محمد شمس لنگرودی 88/02/06 برگرفته از کتاب: حکایت دریاست زندگی (گزینه ا

اشعار مولانا ای عاشقــان ای عاشقـان پیمانه را گم كرده امدركنج ویران مــــانده ام ، خمخــــانه را گم كرده امهم در پی بالائیــــان ، هم من اسیــر خاكیانهم در پی همخــــانه ام ،هم خــانه را گم كرده امآهـــــم چو برافلاك شد اشكــــم روان بر خاك شدآخـــــر از اینجا نیستم ، كاشـــــانه را گم كرده امدرقالب

احمد شاملو افسانههای سرگردانيت،ای قلب در به در...به پايان خويش نزديک میشود...برچسبها: احمد شاملو نوشته شده در پنجشنبه هشتم تیر ۱۳۹۶ساعت 8:40 توسط C v ✖ ✖ | | ✘ ✗ |

"دلتنگی" هیچوقت احساس دلتنگی نکردهام. در یک اتاق تنها بودهام. تمایل به خودکشی داشتهام. افسرده بودهام. حالم بد بوده. بدتر از بد. ولی هرگز احساس نکردم که کسی میتونه از در بیاد تو و من رو از دست دردم خلاص کنه.راحتتر بگم،دلتنگی هیچوقت آزارم نداده چون همیشه تمایل وحشتناکی به گوشهگیری داشتهام.